مینا:

عشق امانت الهی در دست ماست .حواسمون خیلی باید جمع باشه که آن را نثار هر کسی نکنیم.باید ببینیم این عشق لایق چه کسی هست.

چو عشق اید برد هوش دل فرزانه را دزد دانا میکشد اول چراغ خانه را

سحر:

چیزی را تا ابد دوست نخواهم داشت چون هر چیزی که دوستش میدارم را روزگار از من میگیرد.

یادت رفت:

این دلتنگی
چیزی شکسته
چیزی کم شده
کسی رفته!
و من هنوز به نبودنش عادت نکرده ام..
ابرها دل سرد آسمان را پوشانده اند
ماه آن پشت چشمانش را می مالد
و این لبخند گنگ..

مریم:

من به آمار زمین مشکوکم
اگر این سطح پر از آدمهاست
پس چرا این همه دلها تنهاست

بارون زده:

ashegh shodan mesle dast zadan be atish mimune, pas say konim ta vagti ke joratesho peyda nakardim hichvagt behesh dast nazanim, ama age behesh dast zadim, say konim tagatesho dashte bashim ke tu dastamun negahesh darim

آرتمیس:

عشق یه سم شیرینه...بدون نسخه اون کسی که دوستش داری مصرفش نکن..از دسترس بچه ها دور نگرش دار..و در محل تاریک و خنک نگهداریش کن..

هلیا:

سلام .من تنهام خیلی تنها.به خاطر این فرصت ممنون.خیلی دلم گرفته .کسی منو درک نمیکنه.یادته باهات مشورت کردم که چطوری میتونم کسی رو فراموش کنم... دارم هروز داغون تر میشم میخوام از ذهنم دلم بندازمش بیرون ولی نمیشه.به خاطره همین باهات مشورت کردم چون حس میکنم اون کاری که با توکردن با منم شده .بیشتر ازاینکه نگران خودم باشم که چطوری باید به این وضع عادت کنم شرمنده ی دلمم که به من اعتماد کرد و با جون و دل عاشقش شد.من تو این 3 سال اخیر که وارده دبیرستان شدم یه جورایی خیلی حس بوچی میکردم سعی میکردم خودمو مشغول کنم ولی بازم نمیشد مهمترین دلیلشم اینکه خیلی تنها میمونم تااینکه با اون اشنا شدم از همون اولش یه شوره خاصی بهم دست داد. از اول باهاش طی کرده بودم که چون خودمو خوب میشناسم و باره اولیه که میخوام به کسی اعتماد کنم واگه وابسته بشم دیگه کار تمومه...بهش چندین بار گفتم که فکراتوبکن گفت من از احساسم مطمینم ....خلاصه یه 5 ماهی باهم بودیم میدونم شاید بگی5 ماه که چیزی نیست فراموش میکنی ولی این طور نیست من بهش امید بستم و واقعا بعد از مدتهاداشتم طعمه زندگی رو حس میکردم مثل بقیه نبود فرق میکرد...چون من باعث اشناییمون شده بودم حس میکردم تو رودرواسی مونده میخواستم از احساسش مطمین بشم به خاطره همین با سوالام وبعضی رفتارام کمی اذیتش میکردم...تا اینکه روزه نیمه شعبان به خاطره اینکه 3 روز شده بود که درست حسابی باهاش حرف نزده بودم یعنی به خاطره کارای اون نشده بود...اون روز حرفشو زد گفت چون خیلی بهم گیر میدی تحمل ندارم ما قبل از اونم زیاد حرفمون شده بود ولی این دفعه یه ادمه دیگه شده بود ... حالا من میگم این انصافه؟نمیدونه من چه حالی دارم دلیلش خیلی مسخره بود میدونم حرفه اصلیشو نزد چقدر راحت تونست همه چی رو تموم کنه همون ادمی که تا 3 روز بیش یه چیزای دیگه میگفت.حالا دوباره من موندمو تنهایی و دلی که نمیدونو چطوری ارومش کنم نمی تونم با این وضع کنار بیام .این روزا هم هیچی روبه راه بیش نمیره دارم دیوونه میشم بعضی وقتا یه فکرایی میزنه به سرم ولی فقط سعی میکنم امیدم به خدا باشه.وااااااااااااای ببخش تروخدا. نمیدونم چرا؟دلیلشو نمیدونم فقط خواستم اینارو بگم که گفتم واقعا ممنون

مهسا:

یکی را دوست می دارم ولی او هرگز نمی داند
نگاهش می کنم شاید بخواند از نگاهم که او را دوست می دارم
ولی افسوس او هرگز نگاهم را نمی خواهد

همه ی حرف دلم همین بود

امیر:

حضرت عشق بفرما که دل خانه ی توست
سر عقل آمده هر بنده که دیوانه ی توست